CAF United & Insun
presents:

The 5th Column:
Lieveaanlegbeestjes

Tot mijn schrik las ik laatst in mijn theorieboek van Nederlands (jaja - Tsja zit nog op school), dat onder betogende teksten óók de columns vallen! Dat zou dus inhouden dat ik een standpunt moet innemen in mijn columns. (Verschrikkelijk!!)
Maar goed, ik zal dan even een standpunt geven, maar dan gaan we ook meteen over op een ander onderwerp hoor!! - Duhs….

Mijn standpunt luidt: Ik ben tégen abortus bij kinderen van 3 jaar en ouder.
Zijn jullie nu tevreden? Ja? Nee? … Whatever.

… Ik heb voor deze keer een mooi onderwerp gevonden. Ik heb namelijk een diepgaand gesprek gehad met dhr. De Ruyter, en dat was erg leerzaam. Hij heeft mij tot nieuwe inzichten gebracht, rondom de welbekende lieveheersbeestjes. Wie had ooit gedacht dat er zoveel kracht zat in zo’n klein beestje!!

Beeld je eens deze situatie in:
Er loopt een lieveheersbeestje over de rails. Er komt een trein aan (Groningen - Maastricht). De trein nadert de plek, waar het beestje loopt. Nadat de trein even later die plek volledig is gepasseerd, is er geen spoor meer te vinden van dat dier! Hoe zou dat nou toch komen?

Meneer De Ruyter heeft hieruit een conclusie getrokken, waar niemand ooit bij stil heeft gestaan! Namelijk dat, vlak voordat het lieveheersbeestje overreden zou worden, het schatje zich heeft verplaatst naar ergens anders! Lieveheersbeestjes hebben aanleg voor teleporteren!!
Dit geldt echter alleen voor treinen. Een hamer zien ze niet als dreiging, daarom zullen ze ook nooit teleporteren als er een hamer boven hun hoofd hangt. Laat staan een CD-doosje. Ook bij een elektrische trein, zullen ze het spoor niet verlaten. Zelfs niet bij een bandje met treingeluiden erop. Ze wéten dat dat allemaal fake is. En dat is eigenlijk zeer jammer, want dat zou heel wat levens hebben bespaard…

Dhr. De Ruyter, manager van Paardenstad, is zelfs van mening dat hij niet de eerste is die deze theorie heeft. "Lieveheersbeestjes hebben niet voor niets stippen op hun rug," aldus P. de Ruyter. Ja zelfs dát is relevant. Er zijn volgens hem -en ik kan me daar helemaal in vinden- eerder onderzoekers geweest, die hebben geëxperimenteerd met deze beestjes. Maar ze zijn onder dubieuze omstandigheden om het leven gekomen en hebben hun werk nooit kunnen publiceren. Daarom wordt ook aangenomen dat deze wetenschappers uit de familie Botje komen. Maar dat even ter zijde (volgende column misschien.)
Wat hebben die stippen er dan mee te maken? Nou, de Botjes hebben de lieveheersbeestjes ingespoten met genen-modificerende stoffen, die ervoor zorgden dat er zwarte stippen kwamen op de rode schilden van de beestjes. Elke injectie leverde een stip op, op de congruerende plaats. Het had ook nog eens de bijwerking dat ze zich een tijd lang niet meer konden voortplanten. Op die manier waren de verschillende lieverds dus makkelijk van elkaar te onderscheiden. Schattig hè? Dus als de mallerd met twee stippen op de rails liep, overreden leek te worden, en later ergens weer opdook, dan móést hij wel geteleporteerd zijn!
Maar bepaalde personen kwamen op de hoogte van dat lopende onderzoek, en maakten de beide Botjes af. (Geen idee waarom.) Vervolgens gingen ze nog wat stoeien met het genen-modificerende middel, en zo kwamen er ook lieveheersbeestjes de wereld in, met andere kleuren.

Inmiddels hebben de dotjes zich weer kunnen vermenigvuldigen, en zijn niet meer even goed te onderscheiden van elkaar. Dat is bijzonder jammer, dus daarom zullen we het maar op het woord van De Ruyter moeten geloven. Dus de hamvraag is én blijft: "Hoe betrouwbaar is De Ruyter?"

Tsja...

Version 5.04b
Written by: Tsja, © 2001, e-mail: tsja@mail4u.nl
Thanks to: Dhr. de Ruyter, Blistering Savage, SuperSjoerdje
Fan-club-hoster: Blistering Savage, e-mail: tsja-fans@fan-club.co.uk