Moppenboek
|
Kan dit door de beugel
En ze had gelijk: ik wilde wel en waarom ook niet? Met haar was het elke keer weer een genot. Maar ja, mijn werk…. Dus ik probeerde haar te negeren. Toch dwaalden mijn ogen telkens af naar haar gebruinde lichaam. Mijn bureaulamp deed haar vochtige huid glanzen en liet haar rondingen nog beter uitkomen. Wat is ze toch mooi, dacht ik bij mezelf. Wat me ervan weerhoudt haar lichaam perfect te noemen is het feit dat ze een beugel draagt. En toch is het juist die beugel die haar zo bijzonder maakt. Ik voel mijn slapen in mijn hoofd bonken. Nogmaals keek ik naar haar goddelijke gestalte. Zoals ze daar stond…. Ik slikte en liep op haar toe. Het gegons verdween, mijn gevoel had het wederom van mijn verstand gewonnen. Ik kwam rustig naderbij en keek in haar glasharde bruine ogen. Ik legde mijn hand op haar taille en trok haar langzaam naar me toe. Mijn linkerhand die tot nu toe om haar middel had geslagen, gleed nu langzaam naar me toe. Smalle hals, onderweg iedere oneffenheid voorzichtig aftastend. Mijn beide handen gleden naar haar mond toe, met beide handen duwde ik haar beugelstangen naar achteren en verwijderde de beugel. Met een zucht van verlichting opende ze haar mond, waar ik met kleine cirkeltjes omheen draaide. Mijn tong gleed over haar lippen, ik verplaatste mijn hand weer naar haar taille en terwijl mijn mond de hare bleef omsluiten, tilde ik haar hoger op. Hoger en hoger tot het koele nat uit haar mond stroomde. En weer besefte ik dat Grolsch gewoon het allerbeste bier is.
|
Copyright © Moppenboek - 29 juli 2000